Hodowla zwierząt gospodarskich leży u podstaw bezpieczeństwa żywnościowego, gospodarki i społeczności wiejskich w Europie. Dowiedz się, w jaki sposób unijna strategia dotycząca zwierząt gospodarskich pomoże w budowaniu bardziej odpornego, konkurencyjnego i zrównoważonego sektora produkcji zwierzęcej, przy jednoczesnym uznaniu różnorodności systemów produkcji w całej Europie.
Przegląd
W Unii Europejskiej żyje ponad 70 mln owiec i kóz (85 % owiec i 15 % kóz), często utrzymywanych na obszarach podatnych na zagrożenia gospodarcze, takich jak regiony górskie. Ciężkie jagnięta (powyżej 13 kg) są produkowane w Irlandii, lekkie jagnięta są hodowane w południowych regionach, takich jak Grecja i Włochy, podczas gdy produkcja hiszpańska i francuska jest mieszana. Głównymi producentami kóz są Grecja, Hiszpania, Francja i Rumunia. UE wspiera swoich rolników poprzez płatności w ramach wsparcia dochodu.
Przywóz stanowi 20 % konsumpcji mięsa jagnięcego, baraniego i koziego w UE. Największym dostawcą UE jest Nowa Zelandia, która odpowiada za około 80 % importu, a następnie Australia i kraje Mercosuru. Wywóz z UE stanowi około 10 % jego całkowitej produkcji, a tam, gdzie żywe owce są sprzedawane głównie na Bliski Wschód i do Afryki Północnej, mięso baranie jest głównie wysyłane na Daleki Wschód.
Środki rynkowe dotyczące mięsa baraniego i koziego
Mięso baranie i kozie jest objęte wspólną organizacją rynku. W związku z tym UE może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania, a także jest uprawniona do stosowania nadzwyczajnych środków wspierania rynku, jeżeli szczególne okoliczności wymagają wsparcia publicznego, na przykład w przypadku chorób zwierząt lub utraty zaufania konsumentów.
Powiązane informacje
- English
Podstawy prawne
Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków.
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1988 ustanawiające zasady zarządzania przywozowymi kontyngentami taryfowymi zgodnie z zasadą „kto pierwszy, ten lepszy”.
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1182 – przewiduje dobrowolny system klasyfikacji tusz baranich.
Monitorowanie rynku
UE utrzymuje system sprawozdawczości cenowej w odniesieniu do jagniąt ciężkich i lekkich oraz informacji dotyczących produkcji i handlu. Dobrowolny system klasyfikacji tusz baranich przewidziano również w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/1182.
Komisja Europejska przedstawia cotygodniowe zestawienie rynków owiec i kóz oraz sporządza sprawozdania krótko- i średnioterminowe, w których przedstawia ogólne perspektywy, tendencje, zmiany i oczekiwania dotyczące tego sektora.
Powiązane informacje
- English
Handel z państwami spoza UE
Oprócz standardowych należności celnych przywozowych przywóz mięsa baraniego i koziego może odbywać się w ramach systemu kontyngentów taryfowych przydzielonych danemu państwu lub otwartych dla wszystkich („Erga omnes”). Wielkość kontyngentów określono w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1988, a wykorzystanie poszczególnych kontyngentów jest dostępne na stronie internetowej Komisji Europejskiej.
Powiązane informacje
Baza danych dotycząca konsultacji w sprawie kontyngentów taryfowych
Kwoty dla poszczególnych krajów
Komitety
Różne komisje, składające się z przedstawicieli rządów i pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji Europejskiej, spotykają się regularnie, aby zapewnić, że odpowiedzialność Komisji za przyjmowanie aktów wykonawczych jest wykonywana pod kontrolą państw UE.
Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych spotyka się regularnie, aby omawiać takie obszary, jak zmiany cen rynkowych, produkcja i handel w UE i państwach trzecich.
Grupa dialogu obywatelskiego i grupa robocza ds. produkcji zwierzęcej nadal wspierają Komisję w prowadzeniu regularnego dialogu na temat wszystkich kwestii związanych z mięsem baranim i kozim.
